Dripping

Dripping

Dripping, także drip painting – w terminologii sztuk pięknych: technika artystyczna, forma sztuki abstrakcyjnej, typowa zwłaszcza dla Action Painting (malarstwo gestu). Półautomatyczna technika malarska, która polega na wylewaniu farby na płótno i przechylaniu go, co pozwala uzyskać nieoczekiwane formy tworzone przez ściekającą farbę. Malarz nie posługuje się ani pędzlem, ani szpachlą malarską. Technika rozwinięta na gruncie abstrakcyjnego ekspresjonizmu (sztuka abstrakcyjna), stosował ją przede wszystkim Jackson Pollock. Obejmuje spontaniczne chlapanie, rozlewanie farby wprost z puszki, rozbryzgiwanie farby, tworzenie fantastycznych zacieków reliefowych.

Dripping: reprezentanci i rozwój techniki

Przed Pollockiem, od 1942 roku, stosował jednak tę technikę malarską już Max Ernst (obraz Mucha nieeuklidesowa z tegoż roku). W ogóle zresztą technika drippingu wywodzi się nie z abstrakcjonizmu przedwojennego (w którym dominowała abstrakcja geometryczna), ale z automatycznych technik surrealizmu. Wczesne eksperymenty artystyczne tego typu prowadzili także Francis Picabia i André Masson. Pollock stosował dripping na szerszą skalę od 1949 roku, zainspirowany twórczością Janet Sobel, w ślad za nim poszło wielu innych malarzy abstrakcjonistów, tak w Ameryce, jak i w Europie (informel). Należeli do nich Norman Bluhm, Joan Mitchell, Lynda Benglis, Rodney Graham, Ronald Davis, Larry Poons, John Hoyland, Ronnie Landfield, Dan Christensen, Roxy Paine, Pat Steir, Andre Thomkins, Zane Lewis i Zevs. W malarstwie samego Pollocka stał się dominującą techniką, dzięki której tworzył pełne energii płótna abstrakcyjne dużych rozmiarów, posługując się jednak także kijami, preparowanymi pędzlami itp. narzędziami malarskimi.

Uwagi językowe

Etymologia: z języka angielskiego. Czasownik to drip – “ściekać, kapać”. Dripping – “ściekanie”, “kapanie”. W języku angielskim stosuje się raczej termin drip painting. W języku francuskim występuje natomiast także nazwa coulages.