Ibrahim Abbud

Ibrahim Abbud

Ibrahim Abbud (Ibrahim AbboudIbrāhīm ʿAbbūd), urodzony 26 października 1900 roku, zmarły 8 września 1983 roku – sudański generał i polityk. Od 1956 roku był naczelnym dowódcą sił zbrojnych Sudanu. W 1958 roku stanął na czele wojskowego zamachu stanu, w wyniku którego został premierem i ministrem obrony kraju. Obalony w 1964 roku.

Ibrahim Abbud: Biografia

Ibrahim Abbud urodził się 26 października 1900 roku w mieście Sawakin (północny Sudan, port nad Morzem Czerwonym). Ukończył szkołę wojskową w Charturmie oraz Gordon Memorial College (obecnie Uniwersytet w Charturmie).

Następnie, od 1918 roku, służył w armii egipskiej. Od 1925 roku służył w armii kolonialnego Sudanu (wtedy kondominium egipsko-brytyjskie) – Sudan Defense Force. W czasie II wojny światowej służył w armii brytyjskiej. Uczestniczył w walkach toczących się na terenie Libii i Egiptu. Był najwyższym stopniem oficerem brytyjskim pochodzącym z Sudanu.

W 1956 roku, po uzyskaniu przez Sudan niepodległości, uzyskał stopień generała i został głównodowodzącym sił zbrojnych Sudanu. W 1958 roku stanął na czele bezkrwawego zamachu stanu, w wyniku którego objął władzę w kraju. Został prezydentem, premierem, ministrem obrony oraz przewodniczącym Najwyższej Rady Sił Zbrojnych Sudanu. Rozwiązał wszystkie sudańskie partie polityczne oraz związki zawodowe, zawiesił konstytucję, wprowadził stan wyjątkowy, a nawet przerwał stałe działanie parlamentu.

Spranie prowadził trudne negocjacje z Egiptem dotyczące podziału wód w Nilu, kluczowego dla życia gospodarczego obydwu krajów. Doprowadziły one do zawarcia porozumienia. Jego polityka w południowym Sudanie, w odróżnieniu od muzułmańskiej północy zamieszkanego przez chrześcijan i animistów, doprowadziła natomiast do eskalacji konfliktu. Abbud prowadził w południowym Sudanie politykę twardej ręki, przymusowej arabizacji szkół i urzędów, nałożył też wiele restrykcji na wszystkie chrześcijańskie instytucje. Polityka taka doprowadziła do wybuchu na południu walk zbrojnych, mających toczyć się odtąd przez kilkadziesiąt lat – aż do czasu, gdy powstał niepodległy Sudan Południowy.

Walki doprowadziły do ruiny ekonomicznej całego Sudanu, nie tylko południa. Poskutkowało to wybuchem protestów w miastach północnego Sudanu. W listopadzie 1964 roku Ibrahim Abbud został zmuszony do ustąpienia z piastowanych stanowisk. W protestach, które doprowadziły do jego obalenia, wzięli udział studenci, związki zawodowe i robotnicy. Oczekiwali oni przywrócenia demokracji w Sudanie oraz zakończenia wojny na południu kraju.

Po wymuszonej rezygnacji Abbud nie opuścił kraju, nie został nawet aresztowany. Pobierał nawet wciąż wyznaczoną mu przez rząd pensję. Zmarł 8 września 1983 roku w Charturmie.