Mihály Bába

Mihály Bába

Mihály Bába (węgierska forma imienia: Bába Mihály, wymowa [bạ:bo]), urodzony w 1922, zmarły w 2001 – węgierski publicysta, pisarz i tłumacz literatury polskiej.

Urodził się 25 września 1922 roku w miejscowości Hajdúdorog. Od 1948 roku studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1951 roku powrócił na Węgry, kontynuował jednak studia polonistyczne i hungarystyczne.

Jako dziennikarz był m.in. członkiem redakcji gazety “Magyar Hírlap”. Publikował też własne utwory literackie. Przetłumaczył kilkadziesiąt książek.

Jego przekłady literatury polskiej obejmują m.in. fragmenty pism Jana Długosza, Stanisława Staszica, Zygmunta Miłkowskiego (Teodor Tomasz Jeż) i Hugona Kołłątaja. Spośród twórczości pisarzy polskich XX wieku wybór opowiadań Jarosława Iwaszkiewicza; powieści Romana Bratnego, Jana Józefa Szczepańskiego, Tadeusza Konwickiego, Tadeusza Hołuja, Wojciecha Żukrowskiego, Stanisława Zielińskiego; opowiadania Sławomira Mrożka, Kazimierza Brandysa, Adolfa Rudnickiego, Jerzego Putramenta; dramaty i słuchowiska Bohdana Drozdowskiego, Janusza Krasińskiego i Jerzego Krzysztonia.

W 1975 roku otrzymał odznakę “Zasłużony dla kultury polskiej”.