Grupa Lagos

Grupa Lagos – grupa państw afrykańskich, które dążyły do stworzenia w ramach żywo rozwijającego się w latach 60. XX wieku panafrykanizmu. W skład grupy wchodziło 20 szefów rządów państw afrykańskich, które tworzyły uprzednio grupę Monrovia (konferencja w Monrowii odbyła się w maju 1961 roku). Konferencja w Lagos, na której sformułowano cele grupy, odbyła się w dniach 25-30 stycznia 1962 roku – wkrótce po uzyskaniu niepodległości przez większość krajów afrykańskich.


Grupa Lagos (konferencja w Lagos) i początki OJA

Grupa skupiała większość państw afrykańskich, w tym zwłaszcza nastawionych antykomunistycznie – charakter rozłamowy miała nieuczestnicząca w jej pracach Grupa Casablanca, która skupia państwa nastawione proradziecko. W latach 1960-1963 działała Grupa Brazzaville (w skład której wchodziły Czad, Dahomej – obecnie Benin, Gabon, Górna Wolta – obecnie Burkina Faso, Kamerun, Kongo-Brazzaville – obecnie Kongo, Madagaskar, Mauretania, Niger, Republika Środkowoafrykańska, Senegal i Wybrzeże Kości Słoniowej), a więc państwa francuskojęzyczne Afryki. Rywalizowały one z grupą Casablanca, tworząc organizację o nazwie Unia Afrykańsko-Malgaska (funkcjonującą do 1985 roku). W ramach grupy Lagos, do państw tych dołączyły Etiopia, Liberia, Nigeria, Sierra Leone, Somalia, Togo, Tunezja i Kongo-Léopoldville. Niebiorące udziału w konferencji państwa grupy Casablanca protestowały przeciwko faktowi, że nie został na nią zaproszony tymczasowy rząd Republiki Algierskiej. Algieria nie była wtedy jeszcze państwem niepodległym, przez co zaproszenie jej władz nie było możliwe – w rzeczywistości problem algierski był jedynie unikiem, państwa grupy Casablanca kierowały się wyłącznie bieżącymi celami politycznymi, zmierzającymi do zwiększenia wpływów radzieckich w Afryce.

Konferencja zakończyła się przyjęciem rezolucji o stworzeniu nowej organizacji państw afrykańskich – głównym projektem konferencji była Karta Organizacji Państw Afrykańskich i Republiki Malgaskiej. Opierać miała się ona na tzw. karcie liberyjskiej. Doszło do tego w 1962, kiedy to w Addis Abebie powołana została Organizacja Jedności Afrykańskiej (OJA) – przystąpiły do niej również państwa grupy Casablanca. Już w Lagos uchwalono jednak wstępny projekt jej statutu, składający się z 43 artykułów oraz preambuły (Karta z Lagos – Lagos Charter), do którego wprowadzono uzupełnienia i poprawki na kolejnych spotkaniach grupy Lagos, które odbyły się w czerwcu o grudniu 1962 roku. Grupa uchwaliła także rezolucje dotyczące kolonializmu, rozbrojenia oraz reprezentacji państw Afryki w organach ONZ.

Bibliografia:

  • Taslim Olawale Elias, Richard Akinjide, Africa and the Development of International Law, Martinus Nijhoff Publishers, 1988.

Dodaj komentarz