Film klasy A

Film klasy A

Film klasy A (w język angielskim spotykane są formy: A-movie, A movie, A-film, A film, A picture lub A-Picture) – w amerykańskiej kulturze filmowej w latach 1930-1950 film fabularny stanowiący główną atrakcję popularnych wtedy podwójnych seansów filmowych. Po polsku seanse takie określa się terminem “podwójny program” lub “seans dwuspektaklowy”, w języku angielskim terminem double feature (dosłownie: “podwójna fabuła”), a także double bill.

Seanse takie, pozostające w ramach określonej strategii dystrybucyjnej, składały się z dwóch pełnometrażowych filmów fabularnych, z których jeden (A picture) był z założenia bardziej interesujący dla widzów, niż drugi (B picture). Strategia taka miała oczywiście na celu zwiększenie zysków z dystrybucji filmów niższej jakości. Dla widzów double feature, podwójny seans, był natomiast doskonałą rozrywką, bardziej atrakcyjną formą spędzenia czasu niż tradycyjne seanse. W latach 50. seanse takie straciły na popularności ze względu na rozwój telewizji w Stanach Zjednoczonych, co pozwalało na atrakcyjne dla widza masowego spędzenie czasu wolnego w domu.

Współcześnie określenie “film klasy A” występuje sporadycznie. Rozpowszechniło się natomiast określenie “film klasy B” (a także “film klasy Z” i inne analogiczne), które przybrało przy tym jednak nieco odmienne znaczenie. Określa się tak filmy niskobudżetowe o charakterze komercyjnym, realizowane za pomocą prostych środków technicznych, często komedie i horrory. Filmów klasy A i filmów klasy B nie łączy się już dzisiaj w obrębie tego samego seansu – tym bardziej, że współcześnie filmy klasy B przeznaczone są często dla kina domowego (tzw. filmy direct-to-video) i dla telewizji.

Komentarze | Opinie | Forum