Fajanse damasceńskie

Fajanse damasceńskie

Fajanse damasceńskie – nazwa umowna wyrobów półfajansowych wytwarzanych w Imperium Ottomańskim w XVI wieku. Były to najczęściej talerze, półmiski, wazony, dzbany, a także dekoracyjne płytki. Ceramika tego rodzaju zdobiona była najczęściej barwnymi motywami kwiatowymi, w kolorze zielonym, niebieskim i fiołkowobrunatnym (manganowym). Dekoracje te malowane były na mlecznobiałym tle.

Podobny charakter miały fajanse anatolijskie, perskie, rodyjskie i w ogóle tureckie, często mylone z damasceńskimi (ewentualnie termin “fajanse damasceńskie” używany jest nieściśle jako nazwa ogólna różnego rodzaju wyrobów fajansowych Bliskiego Wschodu). Mimo że nazwa jest umowna, Damaszek rzeczywiście stanowił jeden z najważniejszych ośrodków produkcji wyrobów fajansowych. Damaszek do dziś słynie ze starych domów i łaźni wyłożonych dekoracyjnymi płytkami (w odróżnieniu np. od Kairu, gdzie jest to rzadkość).

Damaszek słynie także z produkcji wyrobów takich jak stal damasceńska i adamaszek (tkanina jedwabna), choć i to są w dużej mierze nazwy umowne.

Bibliografia:

  • Gaston Migeon, Henri Saladin, Art of Islam, Parkerston International 2012.