Błąd interpunkcyjny

Błąd interpunkcyjny

Błąd interpunkcyjny – błąd polegający na niewłaściwym użyciu lub na pominięciu któregokolwiek ze znaków przestankowych (znaków interpunkcyjnych). Do najczęściej występujących błędów interpunkcyjnych należy pominięcie bądź niepotrebne użycie przecinka.

Podobnie jak błędy ortograficzne, błędy interpunkcyjne zalicza się zazwyczaj do błędów językowych. Jest to jednak klasyfikacja o charakterze czysto praktycznym, ortografia i interpunkcja stanowią bowiem fakty zewnętrzne wobec systemu językowego.

Do głównych rodzajów błędów interpunkcyjnych należą więc:

1) Brak znaku interpunkcyjnego. Przykład: Tomek, który nie je owoców [brak przecinka] zjadł dziś kilka jabłek.

2) Nadmiar znaku interpunkcyjnego. Mimo, [zbędny przecinek] że jest już dorosły bawi się zabawkami. W przykładzie tym błędnie rozbito przecinkiem spójnik złożony mimo że wprowadzający zdanie podrzędne. Źródłem tego rodzaju błędów jest często nadmiernie uproszczone rozumienie reguł interpunkcji połączone z hiperpoprawnością (np. błędne przekonanie, że “przed i nigdy nie stawiamy przecinka” a “przed że zawsze stawiamy przecinek”).

3) Użycie niewłaściwego znaku interpunkcyjnego. Przykładem błędu interpunkcyjnego tego rodzaju może być rozdzielenie kropką, znakiem zamykającym zdanie, części składowych zdania złożonego – Mówił im o tym. Ale nie zwracali na to uwagii. W sytuacjach takich dopuszczalna jest jednak niekiedy swoboda w stosowaniu reguł interpunkcji ze względów stylistycznych, zastosowanie kropki może bowiem zwiększyć tu dynamikę tekstu.

Linki zewnętrzne: Jerzy Podracki, Klasyfikacja błędów interpunkcyjnych.