Barakan

Barakan

Barakan – zwłaszcza w kulturze staropolskiej: tkanina wełniana lub półwełniana na osnowie jedwabnej (także z sierści wielbłądziej, a nawet koziej). Podobny charakter miał drogiet. Charakteryzowała się dużą masą oraz błyszczącą, gładką powierzchnią. Tkana była splotem atłasowym.

Barakany importowano do Polski z Zachodu. Termin notowany jest od pierwszej połowy XVIII wieku (około 1730). W XVIII wieku używano ich do wyrobu sukni kobiecych (przeznaczonych raczej dla mieszczanek, niż szlachcianek) oraz letnich ubrań męskich.

Barakan: uwagi językowe

Słowo pochodzi z języka włoskiego – barracano. Do języka włoskiego dotarło z języka arabskiego. Podobnie formy wyrazu w języku angielskim: baracan lub barracan.

W języku staropolskim słowo występowało także w formie “burakan”. Podobny charakter ma barszan, tkanina półwełniana. Zupełnie odmienny – barchan, zazwyczaj lniano-bawełniana. Etymologie wszystkich tych słów są jednak zbliżone, dwa ostatnie dotarły jednak do języka polskiego nie przez włoski, ale przez niemiecki i łacinę.