Archiv für slavische Philologie

Archiv für slavische Philologie

Archiv für slavische Philologie (w języku niemieckim “Archiwum filologii słowiańskiej”) – naukowe czasopismo slawistyczne wydawane w Berlinie od 1876 roku, najstarsze i jedno z najbardziej znanych pism poświęconych językom i literaturom słowiańskim. Jego pierwszym redaktorem naczelnym był chorwacki slawista Vatroslav Jagić (1838-1923), począwszy od tomu 38. czasopismo redagował niemiecki slawista i bałtolog Erich Berneker (1874-1937). Jagić zainteresował swoim projektem berlińskie wydawnictwo Weidmannsche Buchhandlung, dzięki protekcji historyka Theodora Mommsena uzyskało ono także wsparcie finansowe pruskiego ministerstwa edukacji. W jego tworzeniu brali udział także językoznawcy polscy pracujący na uniwersytetach we Wrocławiu, w Berlinie i Lipsku – Aleksander Brückner i Władysław Nehring.

Zobacz też: archiwum.

Aż do czasów I wojny światowej Archiv für slavische Philologie stanowiło główne czasopismo slawistyczne n świecie. Publikowano w nim cenne artykuły i notatki, a także recenzje i przeglądy bibliograficzne. Jagić zmarł w 1923 roku, od tego czasu pismo ukazywało się nieregularnie – ostatni, 42 tom wydano w 1929 roku. Korzystanie z czasopisma ułatwia wydany osobno w 1962 przegląd treści Archiv für slavische Philologie. Gesamtinhaltsverzeichnis, który opracował Kurt Günter.

Linki zewnętrzne: Zdigitalizowane roczniki czasopisma w archive.org (tomy 1-42).