Alai

Alai

Alai, 阿来, pinyin: Ālái, urodzony 1959 – poeta i powieściopisarz chiński pochodzenia tybetańskiego.

Urodził się w 1959 w miejscowości Maerkang w Syczuanie, w rodzinie chłopskiej. W 1980 roku ukończył studia, następnie nauczał w szkołach podstawowych i średnich. Zadebiutował w 1982, od 1984 zajmuje się pisarstwem profesjonalnie. Przeniósł się wtedy do Chengdu, gdzie został redaktorem magazynu poświęconego literaturze science fiction.

Jego pierwszy zbiór opowiadań ukazał się w 1989 roku, natomiast pierwszy tomik poetycki w 1990 roku. Pierwsza powieść, Chen’ai Luoding, ukazała się w 1998 roku (w przekładzie angielskim: Red Poppies). W 2000 roku otrzymał za nią nagrodę Mao Dun. Tworzy także eseje, wywiady oraz scenariusze telewizyjne. Jego dzieła przetłumaczone zostały na wiele języków. Duże znaczenie miała zwłaszcza publikacja w języku angielskim powieści Red poppies, która przyczyniła się do szerszej recepcji pisarzy tybetańskich tworzących w Chińskiej Republice Ludowej poza jej granicami.

Akcja większości utworów Alai toczy się głównie w regionie Kham, zamieszkiwanym wprawdzie przez Tybetańczyków, już przed włączeniem Tybetu do Chin w latach 50. znajdującym się jednak w większości pod administracją chińską. Utwory te stanowią świadectwo głębokiego przywiązania pisarza do kraju i zamieszkującego go ludu. Stanowią także refleksję nad postępującą degradacją środowiska naturalnego oraz rozkładem tradycyjnych więzi społecznych i kulturowych.

Chen’ai Luoding pokazuje rozkład tradycyjnego tybetańskiego społeczeństwa klanowego przed 1949 rokiem. Narratorem jest idiota, syn Tybetańczyka i Chinki. Powieść stanowi pokazuje także graniczny region Kham jako miejsce przenikania się kultury chińskiej i tybetańskiej. Powieść charakteryzuje się wprawdzie epickością w warstwie narracji historycznej, styl utworu jest jednak liryczny i subtelny.