Akrolit

Akrolit

Akrolit – w terminologii sztuk pięknych: typ greckiego posągu kultowego, wykonanego z dwóch rodzajów materiałów. Jako technika rzeźbiarska stosowany w sztuce starożytnej Grecji od VII wieku p.n.e. Głowa, ręce i stopy posągu wykonywane były z kamienia, przeważnie wapienia i marmuru. Pozostała część posągu, korpus i nogi, wykonana była z drewna – przy czym nie były ona widoczna, zakrywała ją bowiem szata z bogato zdobionej tkaniny; ewentualnie części drewniane polichromowano. Najbardziej znane przykłady pochodzą z wykopalisk w Figalei oraz w Pompejach.

Niekiedy termin stosuje się też bardziej ogólnie, określając tak wszelkiego rodzaju rzeźby wykonane z wielu różniących się fakturą i barwą materiałów – w tym sensie akrolit to pewnego rodzaju technika rzeźbiarska. Technika taka występowała także w rzeźbie greckiej, obok wspomnianego typu rzeźb kamienno-drewnianych spotyka się np. także posągi z elementami wykonanymi z brązu. Podobne techniki wprowadziła szerzej na nowo secesja i rzeźba współczesna.

Chryzelefantyna

Drewno stosowano oczywiście ze względu na taniość tego materiału, w okresie archaicznym dziejów Grecji. Wraz z rozwojem ekonomicznym Grecji akrolit zastąpiła chryzelefantyna, połączenie drogich materiałów, złota i kości słoniowej. Chryzelefantyna nie jest jednak przy tym techniką młodszą od akrolitu – jej pochodzenie nie jest w pełni wyjaśnione, wydaje się jednak że przeciwnie, technika akrolitu powstała później jako tani zamiennik chryzelefantyny.